DERKALT — KURULUŞ MMXXIII
Bir soruyla başladık.
Kendim için bir şeyler tasarlamak istedim.
Üzeri koca bir baskıyla kaplı sıradan bir tişört değil. Sadece dikkat çekmek için üretilmiş bir şey değil.
Giydiğim şeyin bir anlamı olsun istedim. Arkasında bir hikâyesi olan bir şey. Yıllar sonra bakıp hâlâ saklamak için bir neden bulabileceğim bir şey.
Aradım. Bulamadım.
Ben de yaptım. İşte DERKALT böyle doğdu.
Daha yakından bakın.
Ben bir makine mühendisiyim. Belki de bu yüzden her zaman işlerin nasıl yürüdüğüne —yüzeyin altında ne yattığına, bir şeyin neden var olduğuna ve daha yakından baktığınızda neler olduğuna— ilgi duymuşumdur.
Tasarlamadan önce sorgularım. Yaratmadan önce araştırırım. Bir şeyi çıkarmadan önce, gerçekten orada olması gerekip gerekmediğini sorarım.
Bir konu bir hayvan olabilir. Bir buluş. Tarihte unutulmuş bir an. Bilimsel bir fikir. Doğada gizlenmiş bir şey. Ya da henüz tam olarak anlamadığımız bir şey.
Üzerinde çalışmaya devam ederiz. Derinleşiriz. Neden diye sormayı sürdürürüz.
Ancak o zaman tasarım başlar.
Dışarıda hiçbir şey yok.
Yaptığımız hiçbir şeyin dışına ismimizi yazmıyoruz.
DERKALT damgası ense kısmının içine basılıdır, ürün giyildiğinde görünmez. Göğüste logo yok. Kolda arma yok. Sırtta isim yok.
Bu bir alçakgönüllülük değil. Bu bir duruş. Bir logo sizden bir markayı tanımanızı ister. Biz ise bir fikri tanımanızı tercih ederiz.
Dünyaya gösterdiğiniz şeyin kendisi yaptığımız iştir. İsmimizi görmesi gereken tek kişi sizsiniz.
Asla tek kişilik bir fikir değildi.
DERKALT küçük bir ailenin içinde büyüdü; üç farklı bakış açısıyla şekillendi.
Eşim bir edebiyat öğretmeni. Bize kelimelerin ağırlığı olduğunu, bir hikâyenin asla sadece yazılanlardan ibaret olmadığını ve söylenmeyenin de en az söylenen kadar güçlü olabileceğini hatırlatır. Dilin, duygunun ve hikâyenin derinliğini katar.
Kızımız doğal ve meraklı bir gözlemci. Yetişkinlerin yanından geçip gittiği şeyleri o fark eder. Basit cevapları olmayan sorular sorar. Bazen bu sorular bizi bakmayı düşünmediğimiz yerlere götürür.
Merakın vazgeçilecek bir şey olmadığını, aksine korunması gereken bir şey olduğunu bize hatırlatır.
Dolayısıyla DERKALT tek bir bakış açısıyla şekillenmemiştir. Bir makine mühendisinin anlama ihtiyacı. Bir hikâye anlatıcısının anlam bulma içgüdüsü. Bir çocuğun neden diye sormaktan vazgeçmemesi.
Hikâyelerden objelere.
Anlamlı bir tasarımın keşfetmeniz için size bir alan bırakması gerektiğine inanıyoruz.
Size yaşadığınız bir şeyi hatırlatabilir. Her zaman hayranlık duyduğunuz bir şeyi. Dünyaya bakışınızı değiştiren bir şeyi. Ya da sadece bir an için durmanızı sağlayan bir şeyi.
Bu yüzden DERKALT sadece giydiklerinizle sınırlı değildir. Bir hikâye bir kıyafette, bir sanat eserinde, taşıdığınız bir objede, gününüzün sessizce bir parçası haline gelen bir şeyde yaşayabilir.
Hikâyelere var olabilecekleri fiziksel bir alan sağlayan objeler yaratıyoruz. Size ne anlam ifade etmeleri gerektiğini söylemek için değil, kendi anlamınızı bulmanız için yeterli alanı bırakmak için.
Bakış açımız.
Bir makine mühendisinin zihniyle tasarlandı. Bir hikâye anlatıcısının gözüyle okundu. Bir çocuğun merakıyla sorgulandı.
Üç farklı bakış açısı. Tek bir ortak inanç: detaylar önemlidir.
Biz gürültü için tasarlamıyoruz. İkinci kez bakan kişi için tasarlıyoruz. Neden diye soran kişi için. Başkalarının gözden kaçırdığı bir detayda kendinden bir şeyler bulan kişi için.
Çünkü bazen iyi bir tasarım size sadece bir hikâye anlatmaz. Sizin hikâyenizin bir parçası olur.
DERKALT — MADDENİN ANLAMLA BULUŞTUĞU YER.